وبگاه دکتر عباس قاسمی حامد
ماهیت حق ناشی از قرارداد مالکیت زمانی در حقوق ایران و انگلستان
آثار,حقوق خصوصی,مقاله ۲۱ اسفند ۱۳۹۰
Print Friendly

ماهیت حق ناشی از قرارداد مالکیت زمانی در حقوق ایران و انگلستان[۱]

دکتر عباس قاسمی حامد[۲]

سید رضا طباطبایی[۳]

 

 

چکیده

امروزه افزایش جمعیت و محدودیت در امکانات طبیعی و لزوم بهره­برداری هر چه بیشتر و بهتر از امکانات موجود، اتخاذ تدابیری چون تاسیس نهاد مالکیت زمانی را به همراه داشته است. در این زمینه مطالعات تطبیقی راه را برای استفاده از دستاوردهای نظامهای حقوقی مختلف و رفع کاستی­های حقوق داخلی هموار خواهد کرد. تصور عمومی بر آن است که مالکیت زمانی در حقوق خارجی، به معنی گونه­ای ازمالکیت است که در آن شخص در برهه­ای از زمان مالک ملک بوده و با پایان دوره­ی مزبور مالکیتش منتفی میشود و پس از سپری شدن مدتی دوباره به وی باز میگردد. اما در این نوشتار به اثبات میرسد که نه تنها چنین پنداری صحیح نیست، بلکه می توان مالکیت زمانی را در حقوق انگلستان به مالکیتهای مشاع در حقوق ایران شبیه دانست. اگر چه نمی­توان از تفاوتهای این دو نهاد، همچون عدم وجود مالکیت بالفعل درغالب مصادیق مالکیت زمانی در حقوق انگلستان و وجود آن در حقوق ایران ، چشم پوشید.

کلید واژگان

مالکیت زمانی، حقوق انگلستان، حقوق ایران، مالکیت مشاع، مالکیت مشترک.

[۱] ، مجله تحقیقات حقوقی ، ویژه نامه ش ۷، ، زمستان ۱۳۹۰

[۲] دانشیار دانشکده­ی حقوق دانشگاه شهید بهشتی.

[۳] دانش آموخته­ی دکتری حقوق خصوصی.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × یک =